The End

Afbeelding
Dit is hem dan. Het einde. De laatste adem. De laatste blog na een reeks van 49. De 50e, het getal van Sarah’s en Abraham’s is dan nu aangekomen. Ik had niet verwacht dat ik er ooit zou komen en zag het dan ook meer als een grapje. Ik heb onzin verteld, heb mijn mening gegeven, ben eerlijk geweest, heb mijn mening gegeven, heb filmpjes geplaatst en gemaakt, heb mijn mening gegeven maar heb voornamelijk mijn mening gegeven. Want daar ging het om.

En jullie hebben al die onzin gelezen. Chapeau! En vooral bedankt daarvoor! Bedankt dat je, je kostbare tijd wilde opofferen. Ik denk niet dat je er echt wijzer, intelligenter of gelukkiger door bent geworden maar toch gewoon fijn dat je het deed. Nog een speciaal bedankje voor alle volgers, als ik een voldoende heb, is dit aan jullie te danken! Ik geef daarvoor geen prijzen of zo, lijkt me niet nodig maar alsnog bedankt.

En deze blog? Die leeft niet lang meer maar nog wel gelukkig!

Eind goed, al goed.

Kristie

Advertisements

De opvulling van de leegte in mijn leven.

Ik mis iets in het leven. Ik kan er maar niet bij wat maar ik voel een leegte die ik maar niet opgevuld kan krijgen. Een zwart gat in mijn hart waar ik niks mee kan. Ik heb het gevoel dat er iets meer moet zijn dan dit. Het is geen depressie simpelweg een gevoel dat ik naar iets op zoek ben. Iets wat ik maar niet gevonden kan krijgen. Het ligt op het puntje van mijn tong maar ik kan er niet bij. Ik wil iets door mijn lichaam voelen stromen, iets warms, iets met een smaakje. Ik wil er het liefst niks voor hoeven doen, want dat gaat zo met verlangens. Ik wil er enkel op een knopje voor hoeven duwen. Een aantal secondes wachten en dan de leegte in mijn hart opvullen. En plots, heeft Nestle dát gemaakt waar ik al jaren naar op zoek ben. De leegte in mijn leven is opgevuld. Een automaatje dat thee met een smaakje zet.

Een thee automaat, nét waar iedereen al jaren naar op zoek was in het leven…