Noem me zoals je wilt maar ik ben Kristie

Ik googlede de naam ‘’Jos’’ en kreeg een overzicht van 10-tallen mannen inclusief snor, rimpels eventueel een bril en een gemiddelde leeftijd van 50 jaar en Jos  Brink. Oké, hier vraag je natuurlijk ook om als je de naam ‘’Jos’’ intypt. Wie noemde zijn kind na 1970 immers nog ‘’Jos’’?  Nee, Kristie dit was een roekeloze daad zonder plan.

Ik dacht enkele seconden na en kwam tot de beslissing dat ik beter de naam ‘’Djonny’’ in kon tikken. Naast wat Chinezen en dieren kwam ik voornamelijk mannen van een jaar of 25, 30 met vele plakplaatjes en oorbellen aan en op hun lichaam. Ik krabde even op mijn kruin en haalde mijn schouders op.

Ineens kreeg ik een (al zeg ik het zelf) fantastisch idee. Ik ging mijn eigen naam googelen (hoezo is dit trouwens geen officieel werkwoord?) Na mijn enterknopje kreeg ik een heleboel uiteenlopende vrouwen die allemaal lachend de camera inkeken. Doch bleek het type goedlachs, blond en halfnaakt wel erg vaak terug te keren onder mijn ‘’tot dan toe zo blij mee geweest’’ naam. Helaas, ik was gebrandmerkt, gelabeld. Iedereen die mijn naam hoort en googled zal getekend zijn door het vooroordeel dat ‘’een Kristie’’ een soort stoeipoes is met allerlei vieze gedachten. Allicht beter dan Toos, José of Sjaan maar echt blij was ik op dat moment niet meer. Mijn naam was gelinkt aan hoeren, sletten en andere soortgelijke.

Het moraal van dit verhaal: Google vooral namen van anderen, zeer plezierig maar laat je eigen naam buiten beschouwing, tenzij je écht graag wilt weten hoe anderen over je naam denken..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s